Treść historii:
Czemu ludzie są tak uprzedzeni? Nienawidzę krzywych spojrzeń, dziwnych uśmieszków, wrednych słów. Wszystko sprowadza się do tego, że mam nadwagę i jestem średnio ładna. Osobiście nie uważam, żebym była tak wybitnie brzydka: mam niebieskie oczy, pełne usta, ładne włosy i wydaje mi się, że jestem dobrą przyjaciółką i sprawdziłabym się w związku. Z resztą figury też nie mam najgorszej- kilka nadprogramowych kilogramów, ale za to mam zgrabne nogi i fajny biust, który właściwie utrudnia mi życie niż mi pomaga. Mój największy problem to brak pewności siebie i nieśmiałość, ale czy zawsze ten 1 krok musi być moją inicjatywą? Dlaczego ktoś nie potrafi porozmawiać ze mną nawet jeżeli nie jestem tak piękna? Nawet dziewczyny. Chyba nikt nie wie jak unikanie i traktowanie jak powietrze rani. Czy nieidealny zawsze musi znaczyć gorszy? Nikt nigdy nie chce poznawać "szaraków" głębiej, mimo, że są wartościowymi osobami, miłymi ludźmi i wspaniałymi przyjaciółmi. Doceniajmy ludzi! Nie lubię się użalać i właściwie nigdy tego nie robię, bo cudze problemy nikogo nie obchodzą, ale trzeba czasami dać upust emocjom i wyżalić się. Dla mnie sprawiedliwość jest najważniejsza i wiem, że na tym świecie jej nie ma... Jednak apeluję: NIE DAJCIE SIĘ ZWIEŚĆ PIERWSZEMU, NAJCZĘŚCIEJ BŁĘDNEMU WRAŻENIU! SZANUJCIE INNYCH!

Wyświetleń: 94